Նոր Հնդկաստանի հայտնաբերումը և Միջին Արևելքի փոփոխման մեջ հին դերը

When the United States, India, Israel, and the United Arab Emirates set up a new joint working group to coordinate strategy earlier this month, the four-country combination inevitably drew comparisons with the Quadrilateral Security Dialogue—the Indo-Pacific Quad that joins the United States and India with Australia and Japan.

Երբ Միացյալ Նահանգները, Հնդկաստանը, Իսրայելը և Արաբական Միացյալ Էմիրությունները ցանկանում էին ստեղծել նոր աշխատանքային խումբ, որը կզբաղվեր կոորդինատային ռազմավարությամբ այս ամսվա սկզբին, չորս երկրների կոմբինացիան անխուսափելիորեն համեմատություններ էր անցկացվել անվտանգության հարցերով քառակողմ երկխոսության հետ — Հնդկախաղաղ քառյակը արդեն իսկ անդամակցում էր Միացյալ Նահանգների և Հնդկաստանի, Ավստրալիայի և Ճապոնիայի հետ։

It will surely be a while before the new Middle East quad—so far, it’s only a working group among foreign ministers—reaches the intensity and purposefulness of its eastern counterpart that already had two leaders’ summits this year. But the Indo-Pacific Quad also began as a modest exercise among senior officials back in 2007. Summing up the new quad’s objective, U.S. Secretary of State Antony Blinken pointed to the four countries’ many overlapping interests in “energy, climate, trade, [and] regional security.” The new format would leverage “complementary capabilities in very many areas” to get new things done in the Middle East, he said.

Անկասկած, որոշ ժամանակ կանցնի, մինչև նոր մերձավոր արևելյան քառյակը կմեկնարկի, քանի դեռ դա ընդամենը արտգործնախարարների աշխատանքային խումբն է, որը կհասնի իր արևելյան գործընկերոջ ինտենսիվությանն ու նպատակասլացությանը, որն այս տարի արդեն ունեցել է առաջնորդների երկու գագաթաժողով։ Բայց Հնդկական խաղաղ օվկանոսյան քառյակը արդեն սկսել ու վերջացրել էր բարձրաստիճան պաշտոնյաների համեստ միջոցառումը դեռևս 2007 թվականին։ Ամփոփելով նոր քառյակի նպատակը ՝ ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենը մատնանշել է չորս երկրների բազմաթիվ շահերն ու օգուտները “էներգետիկայի, կլիմայի, առեւտրի և տարածաշրջանային անվտանգության ոլորտում”: Նոր ֆորմատը պետք է տրամադրի “լրացուցիչ հնարավորություններ շատ տարածքներում”, որպեսզի ստանան նոր բաների լուծումներ Միջին Արևելքում, ասաց նա․

What makes this group remarkable, of course, is the inclusion of India. In his remarks at the first meeting, Indian Foreign Minister S. Jaishankar told his interlocutors that his country’s ties with the three nations “are among the closest relationships we have, if not the closest.” That India considers the United States, Israel, and the UAE among its closest strategic partners, is willing to acknowledge that publicly, and is ready to work with them in the region is a reflection of how fundamentally India’s foreign policy in the Middle East has shifted. Keeping its distance from the United States, Israel, and the Persian Gulf states on regional issues has long been India’s default mode in the Middle East.

Այս խմբի ուշագրավությունը կայանում է նրանում, որ Հնդկաստանը նույնպես ներառված է վերոհիշյալ համագործակցության խմբի մեջ։ Նրա ուշագրավ հայտարարությամբ առաջին հանձնաժողովի ժամանակ, Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարար՝ Ս․ Ջաինշանքարը պատմեց իր զրուցակիցներին, որ իր երկիրը գտնվում է չեզոք հարաբերությունների մեջ երեք ազգերի հետ, նշեց “նրանք գտնվում են մոտհարաբերություններում, եթե ոչ ամենամոտ”։ Հնդկաստանը համարում է Միացյալ Նահանգները, Իսրայելը և Միացյալ Արաբական Էմիրությունները ամենամոտիկ ռազմավարական դաշնակիցները, պատրաստակամություն է հայտնել ճանաչել այն հրապարակային և պատրաստակամություն է հայտնել, աշխատելու նրանց հետ կոնֆլիկտային տարածաշրջանում, որը արտացոլում է Հնդկաստանի արտաքին քաղաքականության փոփոխման մասին։

It is equally interesting that Washington, Tel Aviv, and Abu Dhabi are looking to build a partnership with New Delhi, which has long been marginal to the Middle East’s evolution. A rising India with its widening foreign-policy footprint is now a welcome partner for the United States and its regional allies.

Այդ պայմաններով հավասարապես հետաքրքրված են և Վաշինգթոնը, և Թել-Ավիվը, և Աբու Դաբիին ստեղծել նոր բարեկամական կապեր Նյու Դելհիի հետ, որը շահավետ կլինի Միջին Արևելքի էվոլյուցիայի համար։ Աճող Հնդկաստանը իր ընդլայնվող ազդեցության արտաքին քաղաքականության այժմ ցանկալի գործընկեր է Միացյալ Նահանգների և նրա տարածաշրջանային դաշնակիցների համար։

As with the Indo-Pacific Quad, the new Middle East grouping marks the growing convergence between Indian and U.S. interests in Asia. New Delhi, which in the past stood in opposition to U.S. policies in East Asia and the Middle East, is now ready to work with Washington to stabilize both regions. If the need to balance China has emerged as the glue holding the Quad together in East Asia, the situation is far more fluid and complex in the Middle East.

Ինչպես Հնդկա-խաղաղօվկանոսյան քառյակի դեպքում, այնպես էլ Միջին արևելքի նոր խմբավորում է մեծ նշանակություն ունի Հնդկաստանի ու ԱՄՆ-ի շահերի համար։ Նյու Դելին, որը նախկինում հանդես էր գալիս Արևելյան Ասիայում եւ Մերձավոր Արևելքում ԱՄՆ-ի քաղաքականության դեմ, այժմ պատրաստ է համագործակցել Վաշինգթոնի հետ երկու տարածաշրջանների կայունացման համար:

As it reconfigures its alliances and reorders its global priorities, the United States is not looking for free riders to take under its security umbrella. Instead, it wants willing and capable partners, among which India is emerging at the top of the list.

Վերակառուցելով իրենց դաշինքները եւ վերակառուցելով իրենց գլոբալ առաջնահերթությունները, Միացյալ Նահանգները չի փնտրում անիմաստ կառույցներ, որոնք կարող են վերցնել իրենց անվտանգության հովանու ներքո: Դրա փոխարեն նրան անհրաժեշտ են պատրաստի և ունակ գործընկերներ, որոնց թվում Հնդկաստանը ցուցակում զբաղեցնում է առաջին տեղը։

The rapid transformation of India’s relations with Israel and the UAE—two major U.S. allies in the region—under Indian Prime Minister Narendra Modi provided a new basis for engagement among the four nations. After Washington facilitated the 2020 Abraham Accords—the normalization of ties between Israel and the UAE, Bahrain, Morocco, and Sudan—Washington drew India into what some are already calling the Indo-Abrahamic Accords.

Հնդկաստանի վարչապետ Նարենդրա Մոդիի օրոք տարածաշրջանում ԱՄՆ- ի երկու կարևոր ու հիմնական դաշնակիցների՝ Իսրայելի եւ ԱՄԷ-ի հետ Հնդկաստանի հարաբերությունների արագ վերափոխումը նոր հիմք է հանդիսանում ապահովելու չորս երկրների միջև փոխգործակցության համար: Այն բանից հետո, երբ Վաշինգթոնը նպաստեց 2020 թվականի Աբրահամյան համաձայնագրերի կնքմանը՝ Իսրայելի և ԱՄԷ-ի, Բահրեյնի, Մարոկկոյի և Սուդանի միջև հարաբերությունների կարգավորմանը, Վաշինգթոնը Հնդկաստանին ներքաշեց այն բանում, ինչն արդեն ոմանք անվանում են Հնդա-Աբրահամական համաձայնագրեր:

For the United States, adding “Indo” to its network of Asian allies and partners is a new and unexpected approach to strengthen the U.S. position in the region. New Delhi, with its strong traditions of anti-Americanism and non-aligned politics, would have recoiled at any suggestion of cooperation in the past but now appears an enthusiastic partner.

Միացյալ նահանգների համար “Հնդկա” հասկացողության ավելացումը Ասիակն գործընկների ու դաշնակիցների ցուցակին, ԱՄՆ-ի կողմից իրականացված անսպասելի, դիրքերի ամրապնդման ու կարևոր քայլերի մոտեցում է։ Նյու Դելին, իր հակաամերիկյան ուժեղ քաղաքավարությամբ ու չմիացած քաղաքականության, անցյալում հարաբերությունների ու համագործակցության առաջարկը կլիներ անսպասելի ու ծիծաղալի, բայց ներկա ժամանակում այն ոգևովրված գործընկեր է համարվում։

But a long-term perspective suggests something else: The logic of India’s geography is coming back into view. Even a cursory look at a map suggests the subcontinent’s natural salience for both East Asia and the Middle East. As a major power located at the fulcrum of Asia in the heart of the Indian Ocean, India is well placed to shape geopolitical outcomes in both regions.

Բայց երկարաժամկետ հեռանկարը ենթադրում է ինչ-որ բան․ տրամաբանությունը աշխարհագրության Հնդկաստանի վերադառնում է տեսադաշտում։ Նույնիսկ քարտեզի արագ հայացքը ցույց է տալիս ենթակոնտինենտի բնական առանձնահատկությունը ինչպես Արևելյան Ասիայի, այնպես էլ Մերձավոր Արևելքի համար։ Լինելով Ասիայի կենտրոնում գտնվող մեծ տերություն, Հնդկական Օվկիանոսի սրտում, Հնդկաստանը ունի բոլոր հնարավորությունները երկու տարածաշրջաններում աշխարհաքաղաքական արդյունքների ձևավորման համար:

What’s more, by returning to East Asia and the Middle East, India is reclaiming its historic role in both regions. Until the middle of the 20th century, colonial India played a key role in the British domination of the Indian Ocean and its adjacent areas. It provided the base from which Britain could control and defend its empire, promote the region’s globalization, and sustain a regional security order. India provided the military resources— manpower, supplies, and money—for Britain to stabilize large parts of Asia, from putting down the Boxer Rebellion in China to defeating Japan to fighting the Ottoman Empire in the Middle East.

Ավելին, վերադառնալով Արևելյան Ասիա եւ Մերձավոր Արևելք, Հնդկաստանը վերականգնում է իր պատմական դերը երկու շրջաններում: Մինչև 20-րդ դարի կեսերը գաղութային Հնդկաստանն առանցքային ու կարևոր դեր է խաղացել Հնդկական օվկիանոսում բրիտանական տիրապետության և դրան հարող շրջաններում։ Դա հիմք է ապահովել, որի օգնությամբ Բրիտանիան կարող էր վերահսկել և պաշտպանել իր կայսրությունը, նպաստել տարածաշրջանի գլոբալացմանը և պահպանել տարածաշրջանային անվտանգության կարգը: Հնդկաստանը տրամադրել է ռազմական ռեսուրսներ — աշխատուժի, նյութերի և գումար, Մեծ Բրիտանիայի կայունացնելու համար և ռեսուրսների մեծ մասը Ասիայի, սկսած ճնշելու ապստամբության բռնցքամարտիկների Չինաստանում հաղթանակի Ճապոնիայի և ի դեմ պայքարի Օսմանյան կայսրության Մերձավոր Արևելքում։

In a reminder of that role, Jaishankar began his visit to Israel by laying a wreath at the graves of Indian soldiers who gave their lives during World War I. About 900 Indian soldiers are buried in Jerusalem; Haifa, Israel; and elsewhere in the region. The British Indian Army’s role in the Middle East, including in the two World Wars, was an expansive one. But until Modi took office, Indian governments were reluctant to acknowledge the British Indian Army’s international role, which at its height consisted of some 2.5 million Indian soldiers. That has changed: Today, New Delhi actively commemorates India’s contribution to international peace and security during World War I and II.

Որպես հիշեցում այդ դերի մասին՝ Ջայշանքարը սկսել է իր այցը Իսրայել՝ ծաղկեպսակ դնելով առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ իրենց կյանքը զոհաբերած հնդիկ զինվորների շիրիմներին։ Մոտ 900 հնդիկ զինվորներ թաղված են Երուսաղեմում, Հայֆա, Իսրայել, և ուրիշ տարածաշրջանում։ Բրիտանական հնդկական բանակի դերը Մերձավոր Արևելքում, այդ թվում երկու համաշխարհային պատերազմներում, ծավալուն էր: Սակայն, քանի դեռ Մոդին չի ստանձնել պաշտոնը, հնդկական կառավարությունները դժկամությամբ են ճանաչել բրիտանական հնդկական բանակի միջազգային դերը, որն իր ծաղկման գագաթնակետին հասնում էր մոտ 2,5 մլն հնդիկ զինվորների: Սա փոխվել է: Այսօր Նյու Դելին ակտիվորեն նշում Է Հնդկաստանի ներդրումը միջազգային խաղաղության և անվտանգության ընթացքում Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների։

The deep commercial and military connections between India and the Middle East from the 17th to the 20th century are dismissed by many observers in India and abroad as tainted by colonial context. Some historians of the colonial era, however, emphasize the centrality of India in the British Empire and argue the horizontal links across the empire were as important as the vertical links between London and the subcontinent.

Հնդկաստանի և Միջին Ասիայի խորը ռազմական և բանակցական հարաբերությունները եղել են 17-20 դարերի ընթացքում, որից հետո խզվել են, քանի որ դա կախված էր գաղութային երկիր համարվելը, այդ կոնտեքստի պատճառով հարաբերությունները խզվել են։ Որոշ պատմաբաններ, որոնք ուսումնասիրում են գաղութային տարածքի տարիները, միշտ նշում են կենտրոնական դերը Հնդկաստանի Բրիտանական Կայսրության մեջ, և հորիզոնական հղում կատարում հարաբերությունների Լոնդոնի և մայրացամաքի միջև։

What we are witnessing today is a reestablishment of those connections between India and today’s dominant Western power—the United States—from the Suez Canal to the South China Sea. But unlike during the colonial age, India is coming back to the region as an independent actor with political agency of its own. India’s cooperation with the United States, unlike its role under the British, is negotiated by New Delhi. India is not helping uphold another country’s empire, but advancing its own interests in the region.

Այն, ինչի ականատեսն ենք այսօր, Հնդկաստանի և այսօրվա գերիշխող արևմտյան ուժի՝ Միացյալ Նահանգների միջև այդ կապերի վերականգնումն է՝ Սուեզի ջրանցքից մինչև Հարավչինական ծով:

Advertisement

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s