Ես կպատմեմ,թե ինչ եմ այսօր սովորել։Մենք այսօր անցանք Հին Հունաստանի քաղաքների,հասարակության և դիցաբանության մասին։Ես կպատմեմ հասարակության մասին։

Սպարտա քաղաքը գտնվում էր Հին Հունաստանի հարավային մասում ՝Լակոնիայում։Այնտեղ վաղուց,հին ժամանակներում ապրում էին աքաղացիները։Բայց այդ երկրամասը Ք․Ա․ 7 դարում գրավեցին դորիացիները։Ինչպես հասկացանք սպարտացիները նույն դորիացիներն էին,իսկ աքաղացիները ՝ հելոտները։Այսպես խոսք գնաց կասեմ հասարակության մասին։Սպարտան բաժանվում է 2 հակադիր դասերի ՝ սպարտացիների և հելոտների։Սպարտացիները իրավունքներով և ունեցվածքով հավասար էին իրար։Իրանք ոչինչով չէին զբաղվում։Նրանք չէին զբաղվում ոչ երկրագործությամբ․ոչ էլ մի արհեստով։Նրանք զինվորներ էին և մասնակցում էին տարբեր զինամարզությունների և պարապունքների։Իրենց փորձով նրանց տարածքը մեծացավ,տարածվեց մինչև Միջին Հունաստան և ամբողջությամբ հարավային Հունաստանը։Իսկ հելոտները նվաճվաճ ստրուկներ էին,որոնք տրամադրվող հողակտորի,ի դեպ նշեմ,որ սպարտիացիներին տրամադրվում էր հողակտոր իր հելոտներով։Ի դեպ հելոտները ունեին իրենց ընտանիքները և իրենց տնտեսությունները։Նրանց վաճառել չէին կարող։Նրանք պետք է մշակեն տրամադրված հողը,որպեսզի բնամթերք հանձնեն արքաների։Պատմեմ նաև Ծերակույտի և Աշխարհաժողովի մասին։Ծերակույտի մի հավաք էր,որտեղ 28 ծեր մարդ,որոնք ընտրվել էին ամենափառապանծ արքաների կողմից պետք է ցմահ այնտեղ մնային։Իսկ Աշխարհաժողովը նունպես մի հավաքույթ էր,որտեղ չնայած դիրքին և տարիքին 15-20 տղամարդ այնտեղ ճաշկերույթի եին մասնակցում և փոխանակվում փորձերով և նաև այդ հավաքույթը նպաստում էր ընկերությանը։

Հաջորդ անգամ ես կպատմեմ Ձեզ մեկ այլ ուրիշ հին քաղաքի,իրա հասարակության մասին։Շնորհակալություն։