Երկու անհայտով հավասարումներ առաջին աստիճանի

29.09-30.09

Թեմա՝ Երկու անհայտով առաջին աստիճանի հավասարումներ

Առաջադրանքներ հեևյալ խնդրագրքից՝ 8-12,էջ 6:

Screenshot_2021-09-28 Hanrahashiv8-gev-1 qxd - Hanrahashiv8-gev-1-verjnaran pdf

Վարժ․8

ա/ (1;-2)

2*1-(-2)+4=0

4+4=8

լուծում չէ

բ/ (0;4)

2*0-4+4=0

լուծում է

գ/ (-2;1)

2*(-2)-1+4=0

-4-1+4= (-1)

լուծում չէ

դ/ (3;4)

2*3-4+4=0

6-4+4=6

լուծում չէ

ե/ (5;0)

2*5-0+4=0

10-0+4=14

լուծում չէ

զ/ (-2;0)

2*(-2)-0+4=0

(-4)-0+4=0

լուծում է

Վարժ․9

ա/ 2x-3y+5=0

2*1-3*3+5=0

2-9+5= -2

լուծում չի

բ/ -x+y-2=0

-1+3-2=0

2-2=0

լուծում է

գ/ x-y-6=0

1-3-6=0

-2-6= -8

լուծում չէ

դ/ 7x-3,2y+4=0

7-9,6y+4=0

-2,6+4=1,4

լուծում չի

ե/ x+2y-7=0

1+6-7=0

լուծում է

զ/ 0*x-7y+21=0

0-21+21=0

լուծում է

Վարժ․10

ա/ x+y-5=0

y=5-x

  1. 5+0-5=0
  2. 1+4-5=0
  3. 2+3-5=0

բ/ y-5=0

0x-y-5=0

  1. (10;5) 0+5-5=0
  2. (15;5) 0+5-5=0
  3. (20;5) 0+5-5=0

գ/ 2x-y+2=0

  1. (2;6) 4-6+2=0
  2. (3;8) 6-8+2=0
  3. (4;10) 8-10+2=0

ax+by+c=0

դ/ x+3=0

0y+x+3=0

  1. (-3;5) 0*5+(-3)+3=0
  2. (-3;6) 0*6+(-3)+3=0
  3. (-3;7) 0*7+(-3)+3=0

Ուսուցչի օր

Ջոն Թեյլոր

Դպրոցական ուսուցչի խոստովանությունը — Ջոն Թեյլոր Գատո (մանկավարժ, ԱՄՆ):

մեկնաբանիր Ջոն Գատոյի խոստովանությունը (նախաբան) սովորողի տեսանկյունից:

Ես կարդացի այս խոստովանությունը։Կցանկանամ առանձնացնել երեք կետ.

1. Հեղինակը ասում էր,որ Փիթսբուրգից 40 մղոն հեռավորության վրա գտնվող Փենսիլվանիա նահանգի Մոնոգաելա քաղաքում տիրում է անկախություն,մարդիկ չեն սիրում խոսել արտաքին աշխարհի մասին։ Զրուցելուց հարցնում են միմիայն իրենց մասին, հետաքրքրվում են,բայց չեն սիրում հարցնել ամբողջ աշխարհից։ Դա մի կողմից ճիշտ է,որովհետև ավելի լավ է լինել միայն մի քաղաքում,չհետաքրքրվել արտաքին աշխարհից եւ չխառնվել ուրիշ խնդիրների։ Բայց մի կողմից էլ պետք է իմանալ ինչ է կատարվում աշխարհում։ Մենք ունենք բարեկամներ,որոնք ապրում են Հայաստանից դուրս`Գերմանիայում, ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում և այլն..։ Եվ մենք փորձում ենք նրանց հետ որքան հնարավոր է շատ կապնվել,շատ խոսել և իմանալ նրանց մասին ավելին։

2. Հեղինակը ներկայացնում էր ուսուցչի հարաբերությունը աշակերտի դեմ,որպես քանդակագործը քարին։ Ես համաձայն եմ,որովհետև ուսուցիչը չի նկարում աշակերտին,չի նկարում նրա տեսքը,նրա գիտելիքները,այլ կառուցում է,շինում է մարդ,որը կարող է ճիշտ մտածել։ Քանդակագործը քարն է գեղեցկացնում,իսկ ուսուցիչը աշակերտին,կերտելով խելացի,անկեղծ ու հասկացող մարդ։ Ես համաձայն եմ,մարդ կարող է լինել ավելի գեղեցիկ,ավելի խելացի մյուսներից,բայց ուսուցչի համար նա նույնն է և նման է մյուս երեխաներին։ Ուսուցիչը բոլոր միապես է զարգացնում,գեղեցկացնում , կերտում,բայց կան եւ լինելու են երեխաներ,որոնք մի քիչ առաջընթաց,մի քիչ ավելի լավ կսովորեն,քան մյուսները։ Դա արդեն կապված է մարդու աշխատասիրությունից ու բնավորությունից

3. Ես նաև համաձայն եմ երրորդ մտքի,երրորդ խոսքի հետ,որը առանձնացրել եմ։ Հեղինակը ասում էր,որ նրա պապիկը խմբագիր էր The Republic լրագրում։ Նա ասում էր,որ նա ուրախ է,որ ծնվել է այդ ժամանակներում։ Ինչի էր ուրախ,որովհետև նրա պապիկը աշխատում էր,կարողանում էր փող աշխատել ընտանիքի հետ։ Նա ասում էր,որ մեր ժամանակներում ծերերին չեն պահում հանձնում են ծերանոցներ։ Ես համաձայն եմ,իհարկե այդպիսի փորձ չեմ ունեցել։ Մեր ժամանակներում շատ մարդիկ կան,որոնք իրենց պապիկներին,տատիկներին,ծեր ծնողներին հանձնում են ծերանոցներ,պնդելով ,որ իրենք տեղ են զբաղեցնում,համ էլ այնտեղ ավելի լավ է։ Ոչ այդպես չէ,որովհետև մարդ ուղղակի չի ուզում,ալարում է իր ծնողների մասին հոգ տանել,գիտակցելով,որ իրենք տարիներով իր կողքն են եղել,տարիներով դաստիարակել,կերակրել,խմացրել են,իսկ իրենք չեն ուզում իրենց հետ լինել իրենց վերջին տարիներին։ Դրանից մարդիկ,հաճախ մեծերը շատ շուտ են մահանում։ Մենք անցել էինք իտալական գրականությունից մի պատմիչի մասին,ով պատմում էր,որ իր հերոսը չխնամեց իր հիվանդ բարեկամին,հարազատին և ի վերջո կորցրեց նրան։ Պետք է խնամել ծնողներին,նրանց մասին մտածել,քանզի նրանք դեռ կան,հետո մարդն է փոշմանելու,որ չկարողացավ ժամանակին մտածել և հոգ տանել իր տատիկի,պապիկի մասին։