Ailemi özlüyorum

Elena: Merhaba, John, çok üzgün görünüyorsun. Bir problemin mi var?

John: Merhaba Elena. Hayır, hiçbir problemim yok. Sadece ailemi çok özledim.

Elena: O zaman ailene telefon et. Annenle ve babanla konuş ya da onlara mektup yaz.

John: Her akşam ailemi arıyorum ama burada kendimi çok yalnız hissediyorum.

Elena: Bence yalnız değilsin. Hepimiz senin arkadaşınız. Ayrıca yalnız yaşamak hiç de kötü değil. Bazen çok eğlenceli.

John: Nasıl eğlenceli?

Elena: Mesela ailenden hiçbir için izin istemiyorsun eve, geç geliyorsun, geç yatıyorsun, geç kalkıyorsun, evde yüksek sesle müzik dinliyorsun. Yani, ne istiyorsun, onu yapıyorsun.

John: Peki, sen aileni hiç özlemiyor musun?

Elena: Elbette özlüyorum. Ama ben şimdi buradayım, onlar Rusya’da. Ne zaman ailemi özlüyorum, o zaman onlara telefon ediyorum ya da bilgisayardan konuşuyorum.

John: Bilgisayardan konuşmak çok iyi fikir.

Elena: Evet. çünkü onları hem duyuyorum hem de görüyorum. Sen de bunu yap.

John: Teşekkürler Elena. şimdi kendimi daha iyi hissediyorum.